Wielochorobowość w Polsce: System leczy wycinkowo, pacjent traci czas i pieniądze

Polski system opieki zdrowotnej mierzy się z narastającym wyzwaniem, któremu obecna struktura organizacyjna nie potrafi sprostać. Pacjenci zmagający się z tzw. wielochorobowością – współwystępowaniem schorzeń takich jak cukrzyca, choroby układu krążenia, otyłość czy przewlekła choroba nerek – są zmuszeni do samodzielnego koordynowania swojego leczenia. Zamiast zintegrowanej opieki, trafiają w tryby systemu, który traktuje każdą z tych dolegliwości jako odrębny problem medyczny.

Pacjent w labiryncie specjalistów

Problem wielochorobowości dotyczy coraz szerszej grupy Polaków, wykraczając poza grupę seniorów i obejmując osoby aktywne zawodowo. W obecnym modelu pacjent musi samodzielnie „krążyć” między gabinetami różnych specjalistów. Brak systemowej koordynacji sprawia, że wizyty często się dublują, a pacjenci zmuszeni są do długiego oczekiwania na konsultacje oraz finansowania części badań z własnej kieszeni.

Kwestię tę szczegółowo przeanalizowali eksperci oraz przedstawiciele organizacji pacjenckich podczas konferencji poświęconej wyzwaniom współczesnej diabetologii i kardiologii. Spotkanie zorganizowane przez Polskie Stowarzyszenie Diabetyków, przy współpracy ze stowarzyszeniami EcoSerce oraz Moje Nerki, wskazało na pilną potrzebę przebudowy modelu opieki w stronę podejścia holistycznego, które bierze pod uwagę cały profil zdrowotny chorego, a nie tylko wybrane jednostki chorobowe.

Konieczna zmiana systemowa

Eksperci podkreślają, że leczenie pacjenta z wieloma przewlekłymi schorzeniami w sposób „wycinkowy” jest nie tylko nieefektywne kosztowo dla budżetu państwa, ale przede wszystkim obciążające dla chorego. Brak wymiany informacji między specjalistami oraz brak lekarza prowadzącego, który scalałby proces terapeutyczny, to główne bariery, które wymagają szybkich rozwiązań legislacyjnych i organizacyjnych.

Źródło: pap-mediaroom.pl

Zdjęcie: Polskie Stowarzyszenie Diabetyków (1), źródło: pap-mediaroom.pl